Wymagający trud pisania

Mając do wyboru studia jednolite magisterskie, trwające około sześciu semestrów lub studia trzyletnie licencjackie, kończące się egzaminem, większość osób zdecydowanie wybierze ów pierwszy tryb kształcenia. I jest w rzeczywistości decyzja bardzo słuszna i korzystna, bo wyższy stopień naukowy pozwala na otrzymanie lepszych referencji i kwalifikacji, a ponadto jest korzystniej rozpatrywany w czasie rozmowy kwalifikacyjnej.

Jeszcze lepiej zaś widziane są u przyszłych pracodawców ci kandydaci, których prace magisterskie dostały bardzo wysokie oceny. Bo choć nam osobiście może się to wydawać bez znaczenia, to wiele firm, zwłaszcza z branż ścisłych, zajmujących się badaniami, bardzo uważnie śledzi całą karierę swoich kandydatów, łącznie z ich karierą naukową na uczelni. Dlatego warto zatroszczyć się samemu o to, by i nasze prace magisterskie zostały ocenione wyjątkowo pozytywnie, bo pozwoli nam to pośrednio być może uzyskać wymarzoną pracę i zawód.

Z drugiej jednak strony nie każdy zawód wymaga aż tak świetnych wyników i nie każda firma aż tak dokładnie patrzy na nasze oceny ze studiów. Zwykle liczy się po prostu uzyskany tytuł naukowy i nazwa ukończonej uczelni – im bardziej znana oraz prestiżowa tym lepiej. Niekiedy ważna jest też wystawiona przez uczelnie opinia, która zwykle dotyczy kierunków ścisłych, medycznych i naukowych. Nawet jeden pozytywny list od rektora potrafi sprawić, że nasza kandydatura będzie lepiej oceniana i pracodawca spojrzy na nas przychylniejszym okiem.

Prace magisterskie cechuje jednak niezmienna od wielu lat zasada – samodzielność popłaca. I to popłaca na dwóch płaszczyznach: jest korzystna dla nas, bo dzięki temu sami uczymy się o wiele więcej niż normalnie, odgrywamy nowe zagadnienia i rozwiązujemy problemy. I jest korzystna także dla naszej przyszłości, bo uczy nas nowych zasad i nowych możliwości, które potem możemy wykorzystać w pracy lub podczas rozmowy kwalifikacyjnej jako pozytywne atuty.

Trudno jednak nie powiedzieć, że prace magisterskie są jednocześnie dość wymagające ze względów psychologicznych, bo jak żaden inny egzamin pisemny potrafią wykończyć ludzką psychikę. Student piszący taką pracę czuje się w pewnym momencie w pełni zdesperowany oraz przerażony, że nie ukończy tekstu na czas lub że jest on beznadziejny i kompletnie się do niczego nie nadaje. W takich sytuacjach nie wolno się absolutnie poddawać, bo wtedy właściwie nie ma już możliwości, by z takiego psychicznego dołka wyjść. Silna psychika, odporność na sugestie i jasne określenie sobie celu są podstawą w takich chwilach.

Niestety wielu studentów zwyczajnie o tym zapomina, ulegając presji i wpadając w niemałą depresję.

Większość psychologów jednoznacznie uważa, że nie ma w życiu studenta nic bardziej stresującego niż właśnie ów okres – kiedy muszą napisać i zdać swoje prace magisterskie. Czynnikiem zwłaszcza stresogennym jest świadomość, że od tych tekstów zależy ich przyszłość na uczelni i ewentualne kwalifikacje zawodowe. Nie ma jednak prostej zasady, która pozwoli studentom ochronić się przed owym czynnikiem.